Drogie Siostry i Drodzy Bracia,

W dzisiejszą 21 niedzielę zwykłą (rok A) wędrujemy z Jezusem i Jego uczniami pod Cezareę Filipową. To właśnie w tym miejscu, z dala od ówczesnego religijnego centrum świata, pada jedno z absolutnie najważniejszych pytań w historii chrześcijaństwa. Ewangelia z dzisiejszej liturgii zmusza nas do głębokiej refleksji nad tym, na czym budujemy naszą wiarę.

Jezus najpierw bada nastroje społeczne, pytając: „Za kogo uważają Mnie ludzie?”. Szybko jednak przechodzi do sedna. Kieruje wzrok prosto w oczy swoich przyjaciół i pyta bardzo osobiście: „A wy za kogo Mnie uważacie?”.

Skała wiary, a nie władzy absolutnej

Odpowiedź Piotra: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego” jest momentem przełomowym. Słyszymy dziś w odpowiedzi słowa Jezusa: „Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój”.

Jako starokatolicy czytamy ten fragment z niezwykłą uwagą. Powracamy w ten sposób do korzeni i czystego nauczania pierwotnego Kościoła. Przede wszystkim, przez wieki ten tekst był wykorzystywany, by uzasadniać władzę absolutną jednego biskupa nad resztą chrześcijan oraz budowę hierarchicznej piramidy. My jednak widzimy to zupełnie inaczej, zgodnie z myślą wczesnych Ojców Kościoła.

Skałą, na której stoi Kościół, nie jest ludzka władza Piotra, lecz jego wyznanie wiary. To właśnie wiara w to, że Jezus jest Mesjaszem i wcieloną Miłością, stanowi ten niewzruszony fundament. W konsekwencji wszyscy jesteśmy wezwani, by swoją postawą być taką skałą. W starokatolickim rozumieniu Kościół to synodalna wspólnota równych sobie sióstr i braci. Urząd biskupa, prezbitera czy diakona to posługa i służba wspólnocie, a nigdy panowanie nad cudzym sumieniem.

Klucze do otwierania drzwi

Podczas tej samej rozmowy Jezus mówi o „kluczach królestwa niebieskiego” oraz o władzy wiązania i rozwiązywania. Niestety, instytucje religijne zbyt często w historii używały tych kluczy jak ciężkich kłódek – by z trzaskiem zamykać drzwi przed tymi, którzy rzekomo do Kościoła nie pasują.

Zamykano je przed:

  • osobami po rozwodzie, żyjącymi w nowych związkach,
  • społecznością LGBTQ+,
  • kobietami powołanymi do posługi,
  • wątpiącymi i poszukującymi.

Klucze, które daje nam Jezus, służą do otwierania drzwi szeroko, by każdy mógł wejść na ucztę. Z pewnością nie dostał ich po to, by budować zasieki wokół ołtarza. Naszą misją, jako niezależnego i inkluzywnego Kościoła, jest używanie tych kluczy do uwalniania z lęku, poczucia winy i wykluczenia. Wiążemy ze sobą ludzi w miłości i szacunku, a rozwiązujemy kajdany nienawiści, dyskryminacji i uprzedzeń.

A Ty za kogo Mnie uważasz?

Dzisiaj Jezus staje przed Tobą – niezależnie od tego, kim jesteś, kogo kochasz, jaką masz przeszłość i jak bardzo czujesz się zraniony przez religijne instytucje. Patrzy Ci w oczy i pyta: A Ty, za kogo Mnie uważasz?

Dlatego nie musisz odpowiadać wyuczonymi formułkami z katechizmu. Odpowiedz Mu sercem i własnym, autentycznym życiem. Jeśli odkryjesz w Nim przyjaciela, ratunek i bezwarunkową Miłość – staniesz się skałą, na której On może zbudować coś absolutnie pięknego.

Z modlitwą o błogosławioną, bezpieczną niedzielę, pełną pokoju i zawsze otwartych drzwi,

Wasz brat w Chrystusie,

Bp Szymon Sieniawski-Niemiec

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.