Słowo Pasterskie Biskupa Szymona

Drodzy Siostry, Bracia i Przyjaciele,

Zgłębiając tajniki wiary w Boga miłującego każdego człowieka bez wyjątku, nieustannie dostrzegam potrzebę budowania przestrzeni sakralnej, która łączy w sobie bogactwo niezmiennej chrześcijańskiej tradycji katolickiej z głębokim szacunkiem dla współczesnego człowieka, jego godności i wolności. Przez lata mojej posługi i dialogu z wieloma z Was, wielokrotnie powracało pytanie o kształt kościoła, który byłby w pełni inkluzywny, wolny od jakiejkolwiek dyskryminacji, a jednocześnie głęboko zakorzeniony w sukcesji apostolskiej i starokatolickiej tożsamości.

Patrząc z nadzieją w przyszłość, pragnę podzielić się z Wami owocem długich refleksji, modlitwy oraz studiów nad prawem kościelnym. Prezentuję Wam oficjalny Projekt Statutu Progresywnego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego (PEKK). Nie jest to jeszcze istniejąca struktura prawna, lecz kompletny architektoniczny i kanoniczny plan – fundament, na którym w przyszłości, jeśli taka będzie wola Boża i pasterska konieczność, wzniesiony zostanie Kościół pod moją jurysdykcją w Polsce.

Dlaczego ten projekt?

Ten statut to coś więcej niż dokument prawny – to wyraz mojej wizji eklezjalnej. Tworząc go, połączyłem uniwersalne i otwarte zasady Prawa Kanonicznego Zjednoczonego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego (UECC Canons) z wymogami polskiego porządku prawnego. Chcę, aby ten projekt był jasnym drogowskazem dla każdego, kto szuka Kościoła otwartego na dialog ekumeniczny, sprawiedliwość społeczną i równe traktowanie wszystkich stworzeń Bożych, bez względu na rasę, płeć czy orientację seksualną.

Projekt ten opiera się na kilku fundamentalnych filarach, które mają zapewnić zdrowy rozwój przyszłej wspólnoty:

  1. Fundament żywego Kościoła (Zakotwiczenie duszpasterskie): Jako Wasz Biskup stoję na stanowisku, że misja duchowna nie może istnieć w próżni. Dlatego w projekcie statutu zawarłem kategoryczne obostrzenie – nie przewiduję udzielania święceń kapłańskich ani przyjmowania ślubów zakonnych od osób, które nie posiadają realnej, funkcjonującej grupy wiernych (w statucie określiliśmy minimum na 10 dorosłych członków). Powołanie musi rodzić się we wspólnocie i dla wspólnoty.
  2. Harmonia i autonomia struktur: Statut szczegółowo reguluje powoływanie i autonomiczne funkcjonowanie zarówno tradycyjnych parafii, jak i zakonów lub instytutów życia konsekrowanego, dając im przestrzeń do realizowania unikalnych charyzmatów w duchu ewangelicznym.
  3. Hamulec bezpieczeństwa (Prawo weta): Aby uchronić przyszłą strukturę przed kryzysami, heterodoksją czy rozłamami, które niestety bywają udziałem niezależnych ruchów katolickich na świecie, statut wyposaża Biskupa Kościoła w absolutne prawo weta. Jest to swego rodzaju hamulec bezpieczeństwa, pozwalający na zatrzymanie decyzji sprzecznych z dobrem Kościoła, czystością doktryny i Prawem Kanonicznym.

Zaproszenie do dialogu i refleksji

Przekazuję ten tekst w Wasze ręce jako materiał do studiowania, modlitwy i dyskusji. Chcę, abyśmy wspólnie oswajali tę wizję i zastanawiali się, jak progresywny katolicyzm może realnie i trwale odpowiedzieć na duchowe potrzeby Polek i Polaków.

Jeśli w Waszych sercach rezonuje ta wizja, jeśli Wasze wspólnoty poszukują bezpiecznej przystani, zapraszam do zapoznania się z dokumentem i do bezpośredniego kontaktu ze mną. Budujmy przyszłość na mocnym, przejrzystym i pełnym miłości fundamencie.

Z pasterskim błogosławieństwem,

† Biskup Szymon Niemiec

Projekt Statutu Progresywnego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego (PEKK)

Preambuła

W imię Boga w Trójcy Jedynego, Ojca, Syna i Ducha Świętego zapisujemy ten Statut, by służył on prawidłowemu i uporządkowanemu funkcjonowaniu Progresywnego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego w Polsce. Pragniemy, wierząc w Boga miłującego człowieka, służyć wszystkim, którzy tego chcą, zachowując i trwając w tradycji starokatolickiej, otwartej na świat i każdego człowieka.

Wyznajemy wiarę w Chrystusa zgodnie z nieprzerwaną tradycją katolicką przekazaną nam od Apostołów przez pokolenia, opierając się na wyznaniach wiary Kościoła Powszechnego (Nicejskim, Apostolskim, Atanazyjskim). Jednocześnie, czerpiąc z ducha Prawa Kanonicznego Zjednoczonego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego (UECC), stanowczo odrzucamy wszelką dyskryminację ze względu na rasę, kolor skóry, płeć, orientację seksualną, narodowość czy status społeczny. Pozostajemy otwarci na dialog ekumeniczny, międzyreligijny oraz z osobami niewierzącymi, dla dobra całego świata.

Rozdział I: ZASADY OGÓLNE

§ 1

  1. Progresywny Ekumeniczny Kościół Katolicki, zwany dalej „Kościołem” lub „PEKK”, jest samorządną (autokefaliczną) wspólnotą, tworzoną przez osoby ochrzczone, wyznające przyjęte przez Kościół zasady wiary, przynależące do lokalnych wspólnot parafialnych lub innych kościelnych jednostek organizacyjnych.
  2. Kościół w swojej doktrynie i praktyce duchowej opiera się na Konstytucji i Prawie Kanonicznym UECC (United Ecumenical Catholic Church), dostosowując ich wykonanie do porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej za pomocą niniejszego Statutu.

§ 2

Terytorium działania Kościoła jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej. Kościół może także działać poza jej granicami, na podstawie prawa obowiązującego w danym kraju.

§ 3

Siedzibą władz naczelnych Kościoła jest Stołeczne Miasto Warszawa.

§ 4

Kościół posiada osobowość prawną. Osobowość prawną posiadają również powołane w jego ramach parafie oraz zakony (instytuty życia konsekrowanego).

Rozdział II: CELE DZIAŁALNOŚCI I SPOSOBY ICH REALIZACJI

§ 5

  1. Zasadniczym celem Kościoła jest publiczne sprawowanie kultu, głoszenie prawdy o miłującym Bogu, udzielanie siedmiu sakramentów świętych oraz budowanie lokalnych wspólnot wiernych.
  2. Kościół działa na rzecz sprawiedliwości społecznej, praw człowieka, zrównoważonego rozwoju oraz wykluczania wszelkich form dyskryminacji w życiu kościelnym i społecznym.

§ 6

Cele powyższe Kościół realizuje poprzez:

  1. Organizowanie i publiczne sprawowanie liturgii oraz sakramentów.
  2. Zakładanie i prowadzenie parafii, misji oraz zakonów.
  3. Działalność oświatowo-wychowawczą, charytatywną i opiekuńczą.
  4. Kształcenie, formację i ordynację duchownych.
  5. Nabywanie, posiadanie i zbywanie majątku ruchomego i nieruchomego.
  6. Prowadzenie działalności wydawniczej i medialnej.

Rozdział III: STRUKTURA ORGANIZACYJNA

§ 7

Strukturę organizacyjną Kościoła tworzą:

  1. Władze naczelne: Synod Kościoła, Biskup Kościoła, Rada Kościoła.
  2. Władze lokalne: Parafie (zgromadzone wokół proboszcza i rady parafialnej).
  3. Zakony i instytuty życia konsekrowanego.

§ 8

Dla ważności i ciągłości swojego istnienia, Kościół zakłada i przewiduje istnienie co najmniej jednej (1) aktywnej Parafii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozdział IV: WŁADZE NACZELNE KOŚCIOŁA

SYNOD KOŚCIOŁA

§ 9

  1. Synod jest najwyższym organem uchwałodawczym Kościoła. Zbiera się co najmniej raz na cztery lata. Zwołuje go Biskup Kościoła.
  2. W skład Synodu wchodzą z prawem głosu: Biskup Kościoła, wszyscy czynni duchowni oraz delegaci świeccy wybrani przez parafie.
  3. Synod składa się z trzech izb: Izby Biskupów, Izby Duchownych oraz Izby Świeckich. Uchwały Synodu zapadają w drodze głosowania we wszystkich trzech izbach, które dążą do jednomyślności. W przypadku jej braku, decyduje zwykła większość głosów w każdej z izb.

§ 10

Do kompetencji Synodu należy: wybór Biskupa Kościoła (zgodnie z Prawem Kanonicznym), uchwalanie zmian w Statucie oraz podejmowanie kluczowych uchwał dla całego Kościoła.

BISKUP KOŚCIOŁA (ZASADA WETA)

§ 11

  1. Biskup Kościoła jest Zwierzchnikiem Kościoła w Polsce, głównym duszpasterzem, prawodawcą i sędzią. Reprezentuje Kościół na zewnątrz.
  2. Biskup Kościoła dba o czystość doktryny, jedność wspólnoty oraz pełnię praw i wolności jej członków.
  3. Prawo Weta (Hamulec Bezpieczeństwa): Z racji spoczywającej na Biskupie Kościoła odpowiedzialności apostolskiej i duszpasterskiej, przysługuje mu absolutne prawo weta wobec każdej uchwały, decyzji lub postanowienia podjętego przez Synod Kościoła, Radę Kościoła, radę parafialną, proboszcza lub kapitułę zakonną.
  4. Weto Biskupa Kościoła skutkuje natychmiastowym wstrzymaniem wykonania danej uchwały i przekazaniem jej do ponownego rozpatrzenia lub całkowitym jej uchyleniem, jeżeli Biskup uzna, że zagraża ona prawu Bożemu, dobru Kościoła, Prawu Kanonicznemu lub porządkowi publicznemu.
  5. Biskupa Kościoła na wypadek wakatu zastępuje Intendent Kościoła, wybierany spośród najstarszych stażem duchownych.

RADA KOŚCIOŁA

§ 12

  1. Rada Kościoła to organ zarządzający w okresie między Synodami.
  2. W jej skład wchodzi Biskup Kościoła (jako Przewodniczący) oraz po dwóch przedstawicieli wybranych przez Izbę Duchownych i Izbę Świeckich.
  3. Rada Kościoła zarządza majątkiem ogólnokościelnym, powołuje i likwiduje parafie (za zgodą Biskupa) oraz służy Biskupowi głosem doradczym w sprawach dyscyplinarnych.

Rozdział V: PARAFIE

§ 13

  1. Parafia jest podstawową lokalną wspólnotą wiernych.
  2. Do utworzenia i funkcjonowania parafii wymagana jest stała przynależność do niej co najmniej dziesięciu (10) dorosłych członków (wiernych).
  3. Na czele parafii stoi Proboszcz, mianowany przez Biskupa Kościoła spośród duchownych posiadających święcenia prezbiteratu.
  4. Sprawy administracyjne i majątkowe parafii wspiera Rada Parafialna, wybierana przez ogół wiernych danej wspólnoty.

§ 14

Członkostwo w parafii nabywa się poprzez chrzest, bierzmowanie lub publiczną reafirmację wiary oraz złożenie pisemnej deklaracji. Członkostwo ustaje poprzez dobrowolną rezygnację, transfer do innej jurysdykcji lub ekskomunikę za rażące łamanie zasad wiary, orzeczoną przez Biskupa Kościoła.

Rozdział VI: ZAKONY I INSTYTUTY ŻYCIA KONSEKROWANEGO

§ 15

  1. Zgodnie z Prawem Kanonicznym, wierni pragnący realizować Rady Ewangeliczne mogą tworzyć Zakony, Instytuty Świeckie oraz Trzecie Zakony.
  2. Powołanie Zakonu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga formalnego dekretu Biskupa Kościoła oraz zatwierdzenia jego Reguły Życia (Konstytucji).
  3. Zakony posiadają własną autonomię wewnętrzną opartą na swojej Regule, jednakże podlegają kanonicznemu posłuszeństwu Biskupowi Kościoła we wszystkich sprawach dotyczących duszpasterstwa publicznego i sprawowania sakramentów.
  4. Biskup Kościoła może rozwiązać Zakon z ważnych przyczyn duszpasterskich lub moralnych, korzystając ze swoich uprawnień określonych w § 11 ust. 3 niniejszego Statutu.

Rozdział VII: DUCHOWIEŃSTWO

§ 16

  1. Duchowieństwo Kościoła stanowią Biskupi, Prezbiterzy (księża) oraz Diakoni.
  2. Zgodnie z wolą Biskupa Kościoła, święcenia duchowne mogą być udzielane wyłącznie osobom posiadającym realną, funkcjonującą wspólnotę wiernych, w której będą pełnić swoją posługę (wymóg zakotwiczenia duszpasterskiego).

§ 17

Kandydat do stanu duchownego musi spełniać następujące warunki:

  1. Posiadać ukończone 25 lat (dla prezbitera) lub 21 lat (dla diakona).
  2. Wykazać się odpowiednim wykształceniem i przygotowaniem teologicznym.
  3. Uzyskać pozytywne orzeczenie z badania psychologicznego.
  4. Przedstawić zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego (wyklucza się osoby skazane za przestępstwa umyślne, z użyciem przemocy oraz osoby aktywnie uzależnione).
  5. W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim – przedstawić pisemną zgodę współmałżonka na przyjęcie święceń.

§ 18

Kościół dopuszcza inkardynację duchownych z innych jurysdykcji posiadających ważną sukcesję apostolską oraz uznaje możliwość podwójnej afiliacji duchownych, za wyraźną, pisemną zgodą Biskupa Kościoła.

Rozdział VIII: MAJĄTEK I FINANSE KOŚCIOŁA

§ 19

  1. Majątek Kościoła, parafii i zakonów powstaje z: ofiar dobrowolnych, darowizn, spadków, zapisów, dotacji, dochodów z imprez charytatywnych oraz własnej działalności gospodarczej.
  2. Do zaciągania zobowiązań majątkowych w imieniu całego Kościoła uprawniony jest Biskup Kościoła (do kwoty 10 000 EUR samodzielnie, powyżej tej kwoty – za zgodą Rady Kościoła).
  3. Do zaciągania zobowiązań w imieniu Parafii uprawniony jest Proboszcz (do kwoty 3 000 EUR samodzielnie, powyżej tej kwoty – za zgodą Rady Parafialnej i powiadomieniem Biskupa).
  4. Duchowni zarządzają majątkiem powierzonym ze starannością i podlegają rygorystycznym sankcjom za jego sprzeniewierzenie.

Rozdział IX: POSTANOWIENIA KOŃCOWE

§ 20

O rozwiązaniu Progresywnego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego w Polsce decyduje Synod Kościoła większością 2/3 głosów we wszystkich trzech izbach, pod warunkiem braku weta ze strony Biskupa Kościoła.

§ 21

W razie rozwiązania Kościoła, o przeznaczeniu majątku pozostałego po likwidacji decyduje Rada Kościoła. Majątek może zostać przekazany innemu, pokrewnemu kościołowi o zbliżonych celach lub na cele charytatywne.

§ 22

Zmiany niniejszego Statutu uchwalane są przez Synod Kościoła. Statut wchodzi w życie z dniem rejestracji Kościoła w odpowiednim organie państwowym Rzeczypospolitej Polskiej.