Odpocznienie dla wykluczonych – Homilia na XIV Niedzielę Zwykłą
By Biskup Szymon / 5 lipca, 2026 / Brak komentarzy / Myślą i Słowem
Drogie Siostry, Drodzy Bracia, Osoby Umiłowane przez Boga!
Gdy otwieramy ewangelię na XIV Niedzielę Okresu Zwykłego (czytania z roku A), trafiamy na jedne z najbardziej poruszających i pełnych czułości słów, jakie Jezus kiedykolwiek wypowiedział:
„Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.” (Mt 11, 28-29)
Zatrzymajmy się na chwilę przy słowie „wszyscy”. Jezus nie mówi: „przyjdźcie do mnie wy, którzy macie uregulowaną sytuację kanoniczną”. Nie mówi: „przyjdźcie tylko wy, którzy pasujecie do norm narzuconych przez większość”. On zaprasza wszystkich.
Jako chrześcijanie i jako społeczeństwo, często zapominamy o tej radykalnej inkluzywności Ewangelii. W mojej posłudze, jako biskupa Zjednoczonego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego, spotykam każdego dnia ludzi, którzy są „utrudzeni i obciążeni” – nie tylko codziennymi problemami, ale ciężarami, które nakładają na nich inni ludzie, a często, o zgrozo, same instytucje religijne.
Ciężar odrzucenia
Ileż to osób z naszej społeczności LGBTQ+, ilu rozwodników, ile osób żyjących w związkach nieformalnych, osób o innych poglądach czy tych, którzy po prostu nie pasują do ciasnych ramek bezdusznego dogmatyzmu, słyszy, że dla nich nie ma miejsca przy stole Pańskim? Zostali obciążeni poczuciem winy, strachem i wstydem. Zostali utrudzeni ciągłym udowadnianiem, że mają prawo do miłości i do Boga.
Tymczasem dzisiejsza Ewangelia jest protestem przeciwko takiemu stanowi rzeczy. Jezus staje dziś przed każdym, kto czuje się gorszy, odrzucony i wytykany palcami, i mówi: „Ja cię nie odrzucam. Odpocznij we Mnie.”
Jarzmo Miłości
Jezus proponuje nam swoje jarzmo. W kulturze rolniczej jarzmo było nakładane na parę zwierząt, by mogły wspólnie ciągnąć wóz. Jezus nie każe nam nieść naszych ciężarów samotnie. On mówi: „Założę to jarzmo razem z tobą. Będę z tobą w twoim bólu, w twoim coming oucie, w twoim wykluczeniu z rodziny, w twojej walce o godność”.
Jego jarzmo jest słodkie, a brzemię lekkie, ponieważ jest nim Miłość. Prawo miłości jest jedynym prawem, które ocala. Religia, która nie opiera się na miłości i empatii, staje się jedynie martwym systemem nakazów.
Nasze zadanie na ten tydzień
Czego uczy nas ta niedziela?
- Odkrycia własnej godności: Niezależnie od tego, co usłyszeliście od rygorystycznych kaznodziejów, jesteście chciani, kochani i ukochani przez Stwórcę dokładnie tacy, jacy jesteście.
- Bycia wytchnieniem dla innych: Skoro Chrystus daje nam ukojenie, my również musimy stawać się bezpieczną przystanią dla innych. Rozejrzyjmy się wokół – kto w naszym otoczeniu jest utrudzony? Kto potrzebuje akceptacji, dobrego słowa, przytulenia czy po prostu wysłuchania bez oceniania?
Bóg nie jest księgowym, który zlicza nasze potknięcia. Bóg jest czułym Rodzicem, który otwiera ramiona dla zmęczonych dzieci. Nie bójmy się w te ramiona wpaść.
Z modlitwą i błogosławieństwem,