Zjednoczony Ekumeniczny Kościół Katolicki - Nasza wiara

 

 

Zjednoczony Ekumeniczny Kościół Katolicki

diecezja polska

Nasza wiara

Zjednoczony Ekumeniczny Kościół Katolicki jest stałym członkiem uniwersalnego Ciała Chrystusa powołanego przez osoby, które współdzielą wspólne cele służenia ludowi Bożemu poprzez odkrywanie światła Chrystusa we wszystkich Bożych stworzeniach, bez jakiejkolwiek dyskryminacji. Jesteśmy kościołem sakramentalnym, czerpiącym z tradycji kościołów wczesnochrześcijańskich zachowującym jednocześnie dorobek reformacji, pragnącym żyć sakramentalnym życiem w sposób, który odzwierciedla wewnętrzną łaskę udzielaną przez Ducha Świętego.

Kościół nasz opiera się na wyznaniowych podstawach ustanowionych przez Ekumeniczne Rady Kościoła Powszechnego, włączając w to: Niceę, Konstantynopol, Efez i Chalcedon. Dodatkowo uznajemy ducha Soboru Watykańskiego II i nauczanie Jana XXIII w ich wspieraniu „otwierania okien” Kościoła.

Doktryna naszego Kościoła jest zawarta w Księdze Prawa i zawiera się ona w stwierdzeniu, że nasza wiara opiera się na:

Trój jedyny Bóg. Kościół ten i wszystkie powiązane z nim osoby muszą wyznawać wiarę w Jednego Prawdziwego Boga – Ojca i Syna i Ducha Świętego – oraz Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego, który przyszedł na świat aby go zbawić.
Kredo Nicejskie. Kredo ustanowione przez Sobór Konstantynopolski w Roku Pańskim 381 (zwane również Kredo Nicejskim) ma być akceptowane jako definicja Chrześcijaństwa.
Kredo Apostolskie i Atanazyjskie. Tak zwane Kredo Apostolskie ma być akceptowane jako wyznanie wiary, a „Quicunque Vult”, lub Kredo Atanazyjskie ma być akceptowane jako prawidłowe wyznanie teologii Trynitarnej i Chrystologii.
Pismo, Tradycja i Rozum. Księgi Starego i Nowego Testamentu, Tradycja Kościoła i ludzki rozum i doświadczenie stanowią trzy filary Prawdy Wiary.
Nie Dyskryminacja. Ten kościół nie może zwracać uwagi na rasę, kolor, płeć, orientację lub preferencje seksualne ani na status socjoekonomiczny człowieka. Każdy członek Kościoła jest powołany do wejścia na drogę Zbawienia.

Nasze Sakramenty

W starodawnej tradycji Kościoła sakramenty są kanałami boskiej łaski, przez którą każdy osobiście otrzymuje prawdziwą i działającą obecność Ducha Świętego w swoim życiu, tak by każdy mógł wzrastać w pełni życia i jedności z Bogiem. Zjednoczony Ekumeniczny Kościół Katolicki przyjmuje i wyznaje, że Chrzest i Eucharystia są dwoma sakramentami ustanowionymi przez Chrystusa i potwierdzonymi w Piśmie, jak również przyjmuje i uznaje pięć pozostałych obrzędów Kościoła jako ważne i sakramentalne.

Uznajemy, że są trzy grupy sakramentów: wprowadzenia, codziennego życia i powołania.

Sakramenty wprowadzenia:

  • Chrzest jest niezbędną bramą do życia duchowego. W Chrzcie każda osoba, dziecko lub dorosły rodzi się na nowo w życiu pełnym łaski i postanawia współdzielić sakramentalne życie Kościoła.
  • Jak uczy nas Kredo, jest tylko jeden Chrzest, bez względu czy udzielony dziecko czy dorosłemu i poprzez Chrzest stajemy się członkami Kościoła. Ta jurysdykcja uznaje za ważny każdy chrzest udzielony w innej denominacji Chrześcijańskiej o ile został on udzielony za pomocą wody w Imię Trójjedynego Boga. Nie wolno świadomie ponownie ochrzcić żadnej osoby, gdyż byłby to znak braku wiary i zaprzeczenia nieskończonej Łaski Boga.
  • Konfirmacja: Sakrament, w którym uprzednio ochrzczony Chrześcijanin potwierdza swoją wiarę i deklaruje, że chce żyć w Łasce i przy pomocy obecności Ducha Świętego.
  • Eucharystia: Eucharystia jest zarówno zakończeniem inicjacji prowadzącej Chrześcijan do jedności z Chrystusem, kapłanem i ofiarą; oraz sakramentem codziennego życia, która jednoczy wierzących z całym Zgromadzeniem ludu Bożego w jednym ofiarniczym akcie Jezusa Chrystusa.

Sakramenty Codziennego Życia:

  • Eucharystia: Święta Eucharystia jest sakramentem, w którym wszyscy ochrzczeni karmią się prawdziwym, istotnym Ciałem i Krwią Chrystusa. Sakrament ten jest esencją uwielbienia w kościele i wszystkie jego celebracje powinny być otwarte dla każdego, kto szuka Chrystusa.
  • Pokuta: Jakkolwiek wszystkie siedem sakramentów zawiera łaskę Boga i wraz z tym odpuszczenie grzechów, sakrament ten jest odpowiedzią na słowa Chrystusa: „Komukolwiek odpuścicie grzechy, będą mu odpuszczone” (Jan 20:23) i dlatego Kościół zawsze utrzymywał ten sakrament jako niezbędny, tak by każdy Chrześcijanin, który oddalił się od perfekcji mógł wyznać swoją potrzebę Boga i być zapewnionym o powrocie do pełni Jego miłości.
  • Namaszczenie Chorych: Jakkolwiek rozumiany jako rozszerzenie sakramentu pokuty ten specyficzny symbol Bożej obecności w największych kryzysach i zagrożeniu śmiercią pochodzi z Dziejów i Listów Apostolskich i ukazuje Ducha Świętego jako „Pocieszyciela” w śmiertelnym zagrożeniu.

Sakramenty Powołania:

  • Kapłaństwo: Sakrament, w którym dana osoba rozpoznaje powołanie Boga do Jego kapłańskiej służby i dedykuje siebie do tej służby w kapłaństwie Biskupa, Prezbitera i Diakona. W najstarszej tradycji Kościoła tylko ordynowani mogli udzielać Sakramentów. Wyjątek od tego stanowi śmiertelne zagrożenie, w którym Chrzest w swojej istotnej naturze może być udzielony przez każdego, nawet nie ochrzczonego, tak długo jak chcą tego dokonać na sposób Kościelny używając właściwego sposobu i formy.
  • Małżeństwo: Sakrament, w którym dwoje ludzi oddaje siebie sobie nawzajem by wspólnie lepiej służyć Bogu i ludziom. Para udziela go sobie wzajemnie, z kapłanem jako świadkiem i błogosławiącym związek.

Jeden Kościół. Kościół ten wyznaje, że Jezus Chrystus powołał Swój Kościół aby był jednym Ciałem, jednoczącym całość ludzkości. Do tego czasu kościół ten ma (a) utrzymać swoje członkostwo otwarte dla każdego, kto zgadza się z jego doktrynalnymi oświadczeniami i pragnie być jego członkiem. (b) utrzymać jak najlepszą zdolność do aktywnej roli w ekumenicznym i niezależnym ruchu, pamiętając o dążeniu do zjednoczenia Kocioła w widocznej jedności ze wszystkimi.

do góry